Single, hoor ik er niet meer bij?

Ik ben tot de constatatie gekomen dat ik (single, 30 jaar) de laatste tijd ik niet meer word uitgenodigd op feestjes van getrouwde vrienden met kinderen. Sommigen verzwijgen eenvoudig het feit dat zij kinderpartijtjes en etentjes voor andere stellen geven. Later komt het dan terloops ter sprake. Maar laatst zei één vriend het me recht in mijn gezicht: ‘Jammer toch dat je geen man hebt. We nodigen tegenwoordig toch meestal mensen uit die in dezelfde levensfase zitten.’ Zijn opmerking heeft me diep gekwetst.

Die opmerking van die vriend is ronduit schandalig. Alsof je moet gestraft worden omdat je de ware nog niet hebt gevonden! Ik weet niet hoe vergevingsgezind jij bent, maar je zou voor minder iemand uit je adresboekje schrappen. Of jouw andere vrienden er ook zo over denken is niet helemaal duidelijk. Je vermoedt het, maar je weet het niet zeker. Bespreek het met hen. Staar je trouwens niet blind op de kinderpartijtjes. Dat zijn doorgaans behoorlijk vervelende gelegenheden, waarvan je blij kunt zijn dat die beker aan je voorbij gaat. Maar met etentjes, drinks of feestjes voor volwassenen ligt het anders. Het zou heel raar zijn, als jouw vrienden je daar niet meer voor uitnodigen omdat je geen partner of kinderen hebt. Leg de uitspraak van eerder genoemde vriend eens voor aan iemand die je erg vertrouwd in je vriendenkring. Vraag eens of zij hetzelfde denken. Als ze ontkennen (wat het meest waarschijnlijke is), dan kan je voorzichtig naar voren brengen dat je toch het idee hebt dat je niet meer welkom bent op hun sociale gelegenheden.

Normale vrienden (echte vrienden) zullen zich op zo’n moment in bochten wringen om het tegendeel te benadrukken en je gerust te stellen: dat ze wel degelijk op u als persoon gesteld zijn, dat ze graag wat willen afspreken, maar drukke tijden enzovoort. Enfin, je merkt het vanzelf wel. Als iedereen de rotopmerking onderschrijft, dan weet u hoe laat het is en zult u op zoek moeten naar nieuwe vrienden.

(Bron: Psychologiemagazine)

This entry was posted in alleen zijn, jaloesie, vrienden and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Single, hoor ik er niet meer bij?

  1. Miguel V H says:

    ik wil hier graag eens op reageren en steffie (30) steunen . ik ben 31 singel maar dat is geen schande . ik ken dat gevoel dus perfect , alleen hebben ze het nooit gezegd maar voelde ik het wel aan dat ik blijkbaar niet goed genoeg ben voor hen , zelf vindt ik dat enorm triestig dat mensen zo kunnen reageren ik denk dat ik mag zeggen da ik nog maar zelden ben uitgenodigd door vrienden buiten een paar , maar die aanvaarden mij zoals ik ben ook met mijn tekortkomingen . ik ga er nog altijd van uit dat als je vrienden hebt ze jou nemen voor wie je bent en nie voor wat je hebt want als dat zo is laat ze dan maar vallen als een baksteen en zeg hen dat ook in hun gezicht.
    Ik ben niet moeilijk en aan mijn karakter ligt het ook niet ik ben oprecht eerlijk sociaal, attent, vriendelijk. alleen zeg ik mijn gedacht maar mensen moeten daar maar respect voor op brengen . wat ik vaststelde raakte mij dan ook wel diep dat mensen zoon uitspraak doen omwille van een tekortkomming maar lig er nie van wakker . wie hoog grijpt kan diep vallen en als zijn relatie uit is ( wat je alleen maar zoon mensen kan toewensen ) zullen ze de eerst zijn die eens zullen nadenken over wat ze zelf hebben gezegd. als je dat te weten komt wrijf het dan maar eens goed in zijn gezicht .
    nee het is geen haat maar het bewust zijn dat je wakker schudt bij hen .
    Dus steffie beter 1 goeie vriend dan een bende kleine kinders groetjes Miguel Van Houcke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>