Gender en gevoelens

Heel wat stereotiepen doen de ronde als het gaat over geslachtsgebonden verschillen en emoties. Twee van de meest voorkomende zijn waarschijnlijk dat vrouwen gevoeliger zijn dan mannen, en dat mannen hun gevoelens minder tonen dan vrouwen. Tegenover deze platitudes stel ik graag dat mannen evenveel gevoelens hebben als vrouwen, en dat ze gemiddeld gezien op een andere manier omgaan met hun gevoelens. Gemiddeld gezien, want ik ken heel wat vrouwelijke mannen, die daarom nog niet ‘verwijfd’ genoemd moeten worden. Of hoe dacht je dat de ‘nieuwe man’ in elkaar steekt? Zoals er ook heel wat mannelijke vrouwen bestaan, zonder daarom ‘manwijven’ te zijn. Of hoe dacht je dat de ‘nieuwe vrouw’ in elkaar steekt? Uiteindelijk zijn alle mensen verschillend, en zijn hun onderlinge verschillen minder gendergebonden en meer te wijten aan hun karakter en hun persoonlijkheid.
Als vrouwen ingrijpende dingen meemaken, gaan ze hun gevoelens door de bank genomen makkelijker laten zien. Vooral als het gaat over verdriet en aanverwante emoties. Ze wenen makkelijker waar anderen bij zijn, ze zoeken familieleden en / of vrienden op om een en ander te bespreken…
Mannen daarentegen zijn er over het algemeen niet zo happig op om dergelijke emoties te delen. Ze duwen ze eerder weg, of trachten ze op hun eentje te verwerken. Ze gaan eens goed sporten, spelen een spelletje, gaan naar het voetbal of drinken enkele glaasjes met kameraden.
Dat dit niet geldt voor alle soorten emoties wordt ge├»llustreerd door agressie. Over het algemeen zijn het de mannen die deze emotie makkelijker naar buiten brengen. Ze worden makkelijker boos. Beide fenomenen hebben waarschijnlijk meer te maken met opvoeding dan met erfelijkheid. De hersenen van kleine kinderen zijn zo flexibel, dat ze snel en veel kunnen aanleren. Dat maakt dat de omgang van moeders,vaders en andere opvoeders van grote invloed is op gedragingen die we als typisch mannelijk of vrouwelijk zijn gaan bestempelen. Zo zijn meisjes dus niet geboren met een voorkeur om met poppen te spelen en hun verdriet te tonen. Evenmin zijn jongens geboren met het verlangen om met auto’s te spelen en de stoere Jan uit te hangen.
Als er al aangeboren verschillen bestaan, dan zijn die waarschijnlijk ook vaak door evolutie ontstaan. Aangeleerd gendergebonden gedrag kan dus ook overgedragen worden van generatie op generatie.
Als meisjes boos worden, reageert de omgeving eerder afkeurend, waardoor ze agressieve gevoelens leren inhouden. Als jongens wenen, en op die manier uiting geven aan hun verdriet, reageert de omgeving evenzeer vaak negatief, waardoor ze geconditioneerd worden om dergelijke gevoelens te onderdrukken. Op die manier hebben generaties mannen en vrouwen geleerd om bepaalde emoties te onderdrukken, en andere juist wel naar buiten te brengen.
Daardoor hebben koppels het vaak moeilijk om emoties met elkaar te delen. En laat nu het delen van gevoelens een van de wezenlijke aspecten zijn van intieme relaties. Hoe kunnen beide seksen elkaar daarbij helpen? Globaal door elkaar aan te moedigen te uiten wat er vanbinnen leeft. Vrouwen kunnen hun partner helpen door regelmatig naar hun gevoelens te vragen, ook negatieve zoals verdriet, en door hen te bekrachtigen als ze hun emoties tonen en delen. Mannen kunnen bijvoorbeeld vrouwen helpen door hen aan te moedigen aan te geven wat hen niet zint, en op die manier voor zichzelf op te komen.
Komt daarbij nog een veel voorkomend genderverschil over de verwachtingen van een duurzame relatie. Veel vrouwen verwachten van een partner dat hij een maatje voor haar is: dat hij haar ook emotioneel beluistert, begrijpt en ondersteunt. Veel mannen houden van een soort hotelfunctie van een relatie: als er verse kleren in de kast liggen, er lekker eten op tafel komt en het huis er betrekkelijk ordelijk bij ligt, kunnen ze zich des te beter kwijten van hun professionele en andere opdrachten. Sommige reacties wijzen op onbegrip ten aanzien van deze verschillen. Zo kan zij van hem vinden dat hij haar alleen maar nodig heeft voor praktische zaken. Zo kan hij van haar vinden dat ze regelmatig zaagt als zij naar zijn gevoelens peilt.
Begrip van beider verwachtingen kan koppels heel wat verder brengen. Als mannen zich emotioneel bereikbaarder opstellen, en vrouwen begrijpen dat hun partner ook andere doelen nastreeft, kunnen er wonderen gebeuren. Verschillen zijn er om te overbruggen, ook al zijn ze slechts in geringe mate aangeboren of gendergebonden.

This entry was posted in Andere. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>