Hoe raak ik over liefdesverdriet?

Mensen die liefdesverdriet hebben voelen zich ziek, en dat is niet iets wat zich ‘tussen hun oren’ afspeelt, het klopt echt. Na de breuk hebben mensen met liefdesverdriet ook het gevoel dat dit verdriet nooit stopt.

Toch blijkt dat zo een intens verdriet sneller voorbij gaat dan gedacht. Amerikaanse onderzoekers hebben ontdekt dat mensen met liefdesverdriet verwachten dat ze minstens drie maanden diep ongelukkig gaan zijn. Toch bleek dat ze, eens die drie maanden voorbij waren, helemaal niet meer zo verdrietig waren.

Maar toch, niemand is graag ongelukkig en er zijn wel enkele dingen die je kan doen om heel het rouwproces sneller te laten gaan.

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Korte en krachtige pijn dus. Doe alles weg wat je aan je ex doet denken. Onderzoek heeft zelfs uitgewezen dat het echt letterlijk pijn aan je brein kan doen als je telkens weer geconfronteerd wordt met foto’s, kadootjes,…  Deze ontwenningskuur moet minstens drie maanden duren. Vermijd ook het restaurant waar jullie samen gingen eten, de lievelingskroeg van hem en koop haar lievelingswijn niet meer. En nog belangrijker: vermijd elk contact. Geen telefoontjes of sms’jes, geen bezoekjes, maar ook geen facebookpagina bezoeken,  of naar plaatsten gaan waarvan je de kans loopt om je ex tegen te komen.

Overtuig jezelf van de breuk

In een Amerikaans onderzoek lieten de onderzoekers een groep met mensen met liefdesverdriet drie dagen na elkaar schrijven over de voordelen van hun breuk. De tweede groep lieten neutrale dingen schrijven en een derde groep moest vooral schrijven over de negatieve gevolgen van hun breuk. De eerste groep  rapporteerde zelfvertrouwen en wijsheid. Hierdoor was het voor deze groep makkelijker om hun verdriet sneller te relativeren en naast zich te zetten.

Kom die snotterzetel uit

Dagen wenen en snotteren, dat mag, maar op een geven moment moet je stoppen. Door in je verdriet te blijven zitten zorg je er immers voor dat er te weinig dopamine in je hersenen zit. Dopamine zorgt onder andere voor de regulatie van ons emotioneel gedrag (in het bijzonder gedrag dat bepaald wordt door beloning en straf).  Kom dus je zetel uit en ga op zoek naar afleiding, ga uit, ga vrienden opzoeken, doe nieuwe ervaringen op zodat je dopamine weer stijgt en je weer meer energie en plezier hebt.

Doe de rebound

Aangezien je van seks gelukkig wordt, omdat je lichaam dan onder andere oxytocine aanmaakt, kan je je altijd wel eens wagen aa neen onenightstand. Er is een Amerikaans onderzoek dat zelfs zegt dat je best zo snel mogelijk een nieuw lief kan nemen. Het helpt je mentaal om over je ex heen te raken. Al waarschuwen ze wel dat je best geen gevoelens kan beginnen krijgen voor ‘the rebound’…

Zorg voor jezelf

Je sportschoenen aantrekken is een van de eerste dingen die je te doen staan. Door te lopen komen er endorfines vrij en die hebben een positief effect op weemoedigheid. Als je de kast induikt, kies dan voor koolhydraatrijk voedsel (zoals aardappelen, rijst, suikers en honing). Dit stimuleert de aanmaak van de neurotransmitter serotonine en zorgt dat je meer zelfvertrouwen krijgt. Hetzelfde effect krijg je met bananen, noten en kwark, want dat voedsel bevat veel tryptofaan.

This entry was posted in Andere and tagged , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Hoe raak ik over liefdesverdriet?

  1. liefdes gedichten says:

    Liefdes gedichten helpen echt hard bij deze moeilijke tijden. Niet enkel om naar je geliefde te sturen, maar zelf eens te lezen en tot rust te komen

  2. Greg says:

    Beste, na 3 jaar ben in nog steeds niet over m’n ex… We zijn 9 jaar getrouwd geweest en hebben een dochter van 6 jaar… Door m’n job zie ik m’n dochter zo’n dag of 10 op een maand. M’n dochter gaat naar school waar m’n ex les geeft. Ze heeft me bedrogen zo’n 4jaar geleden en is nu nog steeds samen met hem… Hij is de oorzaak van alle ellende en komt er nog bij dat jij mijn kind veel meer ziet dan ik. Bij het ophalen of brengen van m’n dochter is er steeds weer die confrontatie. We komen overeen maar ze weet niet hoe diep ik zit… Als ik m’n dochter bij me heb red ik me wel maar als ik ze breng en dan alleen ben val ik in een heel diep gat… Nieuwe relaties helpen al helemaal niet… Wat kan ik doen ?

    • Moontje says:

      Het tijd geven zegt men.
      Bij mij helpt dit alvast niet.
      Wat me wel helpt is naar zee gaan, gedachten verzetten, leuke dingen doen.
      Maar toch, de pijn die in je rugzak zit draag je je hele leven mee. Gelukkig begint het na een tijd wel iets milder te worden. Het zijn levenslessen, zegt men.
      Liefs

  3. anoniem says:

    Begin dit jaar maakte ik een einde aan een relatie van tien maanden met een man van wie ik dacht oud te worden. Ik hield ongelooflijk veel van hem en hij ookj van mij. Maar twijfels, angst, ongerustheden, ons verleden … zat ons in de weg. En hoe graag we ook wilden, het lukte ons niet. En dan moet je harde keuzes maken. Want hoe moeilijk het ook is om weg te gaan bij iemand van wie je houdt, jezelf trouw blijven is wel belangrijk. Berusten in een situatie waarin je eigenlijk niet gelukkig bent, doet je op lange termijn veel meer pijn.
    En ook al ben ik degene geweest die er een einde aan heeft gemaakt, ik heb enorm veel liefdesverdriet. En ik heb alle fasen doorlopen: de eerste dagen was ik letterlijk ziek van verdriet, dan kwam de woede op hem, want hij was in mijn ogen ineens de schuldige van alles wat er mis ging, terwijl dat natuurlijk niet zo is. Daarna kwamen de twijfels, maakte ik wel wel de juiste keuze. En ja, ik heb hem ook in een dronken bui berichtjes gestuurd. Maar nu vind ik naast het verdriet, wel rust. We hebben afscheid genomen. Ik heb hem een heel lange brief gestuurd met daarin alle mooie herinneringen, maar ook d dingen die er misliepen. Het hielp me om in de voorbereiding van dat afscheid alles op te schrijven, alles wat in me opkwam over onze relatie, schreef ik op in een mooi boek. En op die manier kreeg ik een heel helder verhaal en wist ik weer dat ik de juiste keuze had gemaakt. En nu alles achter de rug is, het afscheid, de laatste spulletjes zijn opgehaald, overvalt me een enorm gevoel van rust. Ik ben verdrietig, maar ook opgelucht. Want ook al was er een heel sterk verlangen en hoop dat alles wel weer goed zou komen, wist ik dat dat valse hoop was. De redenen om te breken, waren te sterk. En verder gaan of het terug goed maken, zou ons allebei veel meer verdriet gebracht hebben. Want op ons leeftijd (alletwee half de dertig), verander je niet meer. Ik ben ervan overtuigd dat je aan bepaalde dingen kan werken, maar karakters en persoonlijkheden kan je niet veranderen. Dus uiteindelijk heb ik een heel moeilijke keuze gemaakt met in het achterhoofd dat ik dit doe om op termijn weer gelukkig te kunnen zijn. Want ongelukkig zijn in een relatie … bezorgt je alleen veel pijn en verdriet. En ook al zijn er mooie momenten geweest, als het fundament niet goed zit, moet je stoppen, hoe hard het ook is.
    Dus aan allen die nu een enorm verdriet voelen, het wordt beter. Daar moet je je echt aan vasthouden. Ik voel nu al dat het beter gaat. Ik lach weer, ben meer ontspannen en ook opgelucht; want ik heb geen twijfels, zorgen, ongerustheden … over mijn relatie meer. En ik heb nog steeds verdriet, en dat laat ik ook toe, maar ik weet dat het er over een tijd weer heel anders gaat uitzien voor mij. Dat ik terug gelukkig ga worden. Eerst met mezelf en hopelijk op termijn met een man die wel goed bij me past en die ik mijn volledige liefde kan geven en waarvan ik ook volledige liefde kan ontvangen. Dus kop op iedereen! Het komt echt wel goed!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>